İsa’nİn Adİ ve Adİnİn Önemi

İsa’yİ izleyenler, “İsa” adİnİn İncil’de yaklaİİk olarak 1200 kez geçen ve ‘Rab kurtarİr’ anlamİna gelen Yeİua sözcüİünün Grekçedeki biçimi olduİuna inanmaktadİr. Ancak Müslümanlİkta İsa adİ olduİu gibi kalmİİtİr. Kur’an’da İsa adİ, sİklİkla “Meryem oİlu” ifadesiyle birlikte kullanİlİr. Kur’an’da İsa adİnİn kullanİldİİİ 25 ayetin onaltİsİnda İbn Meryem (Meryem oİlu) olarak ifade edilir ve beİ metinde de Musa ile baİlantİ kurulur.

İsa’ya bu adİ kimin verdiİinden ve neden verildiİinden Kur’an bahsetmez. Ancak İncil, İsa adİnİn Allah tarafİndan konulduİunu ifade eder. Bu ayetlere göre Allah’İn meleİi gelip Meryem’e İöyle söylemiİti: “Korkma Meryem, Sen Tanrİ'nİn lütfuna eriİtin. Bak, gebe kalİp bir oİul doİuracak, adİnİ İsa koyacaksİn.” (Luka 1:30:31) O’na İsa denecek, “çünkü halkİnİ günahlarİndan O kurtaracak.” (Matta 1:21) 

Arapça, İbranice ile yakİn benzerlikler gösterdiİinden dolayİ, bazİ kiİiler Kur’an’İn neden Yeİu’a ifadesini deİil de İsa sözcüİünü kullandİİİnİ sorgulamaktadİrlar. Bazİlarİ Musa adİ ile kafiyeli olsun diye Muhammed’in bu ismi kullandİİİnİ belirtmiİtir; benzer İekilde Golyat’a Jalut adİnİ verdiİi gibi (Loewenthal, Isidor, The Name Isa: An Investigation, s.5-6, Kalküta: 1861). Öteki benzer örnekler ise Harut ve Marut’tur (Sure 2:102, 249-251). Hadislerden buna bir örnek ise Habil ile Kâin’in, Habil ve Kabil olarak adlandİrİlmasİdİr (İslam Ansiklopedisi, IV. Cilt, s.82).

Özgün adİyla “Anwar el-tenzil” adlİ çok tanİnmİİ Kur’an tefsirini yazan Gazi Nasiruddin Ebusaid Abdullah bin Ömer Elbedevi (ö.1300 hicri) İsa’nİn İİu adİnİn Arapçalaİtİrİlmİİ hali olduİunu söylemiİ ve büyük bir olasİlİkla da bununla Süryanice Yeİu’yu ifade etmek istemiİti (cilt I. 96). Kur’an’İn pek çok İngilizce tercümesi de İsa’yİ İsa olarak tercüme etmektedir.

İsa’ya İbn Meryem (Meryem oİlu) adlandİrİlmasİnİn neden yapİldİİİna dair Kur’an’da hiçbir ipucu yoktur. Bazİlarİ babasİ olmadİİİndan ötürü annesinin ismi ile anİldİİİna inanmaktadİr. Ancak Sami kavimlerinde kiİinin babasİnİn adİyla anİlmasİ normal olduİu halde, babasİ olan bazİ kiİilerin yine de annelerinin adİyla anİldİİİ durumlar gözlenmiİtir. Ibn Ayİe ve Ibn Mayada adlİ İairler buna örnektir (Watt, Muhammad at Madina, 1956, s.374). İsa için İncil’de yalnİzca tek bir yerde ‘Meryem oİlu’ ifadesi kullanİlmİİtİr (Markos 6:3).

Allah’İn öteki peygamberlerinde olduİu gibi Müslümanlar İsa’nİn adİndan sonra Aleyhisselam (ona esenlik olsun) ifadesini eklerler. Bazİlarİ İsa’yİ takip eden kiİilerin, İsa için neden bu tür yüksek itibar belirten sözcükleri kullanmadİklarİnİ merak eder. Ancak İncil’e göre esenlik kaynaİİ İsa’nİn kendisidir ve aslİnda insanlarİn O’nun esenliİine ihtiyacİ vardİr. (Yuhanna 14:27).